Kerstplacemat

 Kijk, als het er buiten zo uit ziet moet je even iets leuks verzinnen om niet acuut in een dip te schieten. Nog even snel iets voor de kerst verzinnen dan maar? Ja? Oké, maar dan wel zonder kerststofjes, want die heb ik niet, en die wil ik ook niet...... ;-)

Ik heb een idee.

Dit heb je nodig:

• katoenen placemat
• malletje van een kerstboom, ster of i.d. (zelf tekenen of even zoeken via Google afbeeldingen)
• quiltstof naar keuze
• Vlisofix
• naaimachine garen in bijpassende kleur
• diverse knoopjes naar keuze
• algemeen: potlood, naaimachine, strijkijzer, naalden, schaar

Goed, we gaan aan de slag.

- Knip het malletje van je keuze (in mijn geval de kerstboom) uit.

- Leg de mal op de gladde kant van de Vlisofix en trek deze met potlood om.

- Knip de kerstboom zo'n halve centimeter rondom de potloodlijn uit.

- Leg de kerstboom met de ruwe kant op de verkeerde kant van de stof.

- Strijk de Vlisofix vast op de stof.

- Knip de kerstboom over de potloodlijn uit.

- Verwijder de papierlaag van de Vlisofix.

- Plaats de kerstboom (met de verkeerde kant naar beneden) op de placemat en strijk hem vast.

- Naai de kerstboom, langs de rand, met een feston of zigzag steek met de naaimachine vast.

Nu kan je de kerstboom gaan versieren. Duik in je knopendoos en zoek leuke passende knoopjes uit. Een stervormig knoopje mocht bij mij als  piek boven in de boompjes. Naai zo her en der wat knoopjes (kerstballen) op de boom.

Klaar!

Fijne dagen!

Een kerstgroet,

Anne Claudine

Kleine operatie

Het kriebelde de afgelopen week. Kerst staat voor de deur en ik had zin om iets te maken. Geen probleem zou je zeggen. Aan de slag! Nou, nee..... Ik heb n.l. geen kerststofjes. Een quiltster die geen kerststofjes heeft??? Bestaat dat???  Ja heus, ze bestaat. Ik heb er niets mee met veel van die motiefjes en kleuren. Tja, wat dan? Speuren in de voorraad bracht uitkomst:

 En? Best wel kerstig toch? Je ziet het niet, maar enkele stofjes hebben een vleugje goud....

 

't Kleintje op tafel, bakje koffie er bij en naaien maar! Het ging als een trein, tot dat  't Kleintje een eigen leven ging leiden. Zonder dat het pedaal werd aangeraakt ging ze als een bezetene te keer. Ai!!! Ik wist niet hoe snel ik de stekker uit het stopcontact moest trekken.....

Wat speuren op internet bracht duidelijkheid. 't Kleintje moest geopereerd worden. En wel aan haar pedaal. 

 Zo gezegd, zo gedaan. De benodigde zaken klaargezet (daglicht lamp is altijd handig bij prutswerk, schroevendraaiers, beetje naaimachine olie etc. ) en aan de slag gegaan. 

 Aha, kijk, daar zit de boosdoener. Een condensator. Een wat? Een condensator (dat mislukte AA batterijtje tussen de zwarte kabeltjes ). In vroeger tijden nodig omdat de spanning op het elektriciteitsnet nogal eens fluctueerde, nu de oorzaak van een op hol slaand machientje.

 

Goed, kabeltjes losgeschroefd, condensator verwijderd, boel weer in elkaar geprutst en klaar is Kees. Oh nee, 't Kleintje. Nog even snel wat olie op de mechanische deeltjes gedaan ( nee, niet op de stroomkabeltjes!!!) en de bodem weer bevestigd. 

Als troost voor de operatie nog even een snel smeerbeurtje en daarna:

Weer snel verder.

Zie je al wat het wordt?

Een heuse kerstkrans. Niet gek voor een quiltster zonder kerststofjes, vind je niet?

Nog even een leuk laatste plaatje.....................

Fijne voorbereidingen (geen stress!!!) voor de kerst allemaal..............

Lieve groet,

Anne Claudine

Winterse wandeling

Kijk, dat was nog eens een verrassing gisteren. Uit je mand rollen en dan een witte wereld instappen. Wel wat frisjes aan de poten, maar ach, een kniesoor die daar op let. Na dat ik samen met mijn kleine baasje uitgebreid in de achtertuin door de sneeuw had gerold was het tijd om hem naar school te brengen.  En weet je wat dan zo leuk is? Om even door te lopen en een lekker lange wandeling, een km of zes,  rond De Colckhof en De Alerdinck te maken. 

Ik ben er klaar voor, het vrouwtje ook. Loop je even een rondje mee?

Hier beginnen we, bij het fietspad naar Heino. Het is iets na half negen, de zon piept net een beetje boven de bosrand uit. Joepie, de riem gaat af en ik kan mijn poten strekken. Lekker gek doen in de sneeuw!

Hé, waar blijf je nou? 

Kijk, we zijn al bij De Alerdinck aangekomen. Het vrouwtje vindt het net een kerstkaart. En jij, kom je al een beetje in kerststemming nu Klaas weer richting Spanje is vertrokken?

Kijk, mooi hè? De ijskristallen schitteren in het zonlicht. Maar pas op hoor, niet te dicht bij met je neus! (en ik kan het weten...). Het is namelijk schrikdraad! afgelopen zomer sprong ik hier met vier poten tegelijk van de grond, ai, ai.....

Hmm, we zijn al weer bijna thuis.

Jaaaa, we zijn weer in Laag Zuthem.

En dan, voor het vrouwtje lekker een bakje koffie met een stukje chocoladeletter van de Sint en voor mij een heerlijk kluifje. Jammie!

Een poot van Boetsie